QOVAQ AĞACI VƏ SARMAŞIQ

Hündür və gövdəli qovaq ağacını sarmaşıq bürümüşdü.Yoldan keçənlər sarmaşığın gözəlliyini tərifləyirdi. Amma, bu gözəlliyin altında sarmaşığın qovağın “iliyinə” qədər işləyən köklərini heç kim görmürdü. Qovaq “qanını” soran bu “gözəldən” əziyyət çəkirdi. Nə qədər sarmaşığa öyüd nəsihət verirdisə də onun sözlərini sarmaşıq qulaq ardına vurur, öz gözəlliyi ilə öyünürdü.Qovaq  ondan heç cür  qurtula bilmirdi.Günlər keçdikcə qovaq əldən düşürdü. İş o yerə gəlib çatdı ki, qovaq inildəyirdi. Artıq bu iniltilər də kəsilmiş, qovaq  həmişəlik olaraq susmuşdu. Sarmaşıq su istəyirdi, sususluq onu əldən salmışdı. Gündən-günə solurdu.Çox çəkmədi ki, sarmaşıqda qurudu. Yoldan keçənlər qurumuş sarmaşığa baxıb heyfsilənirdilər.Yenə də hamı sarmaşığın halına yanır, sarmaşığın məhv etdiyi qovağı nə görən vardı, nədə ki, halına yanan.

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Google foto

Google hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

%s qoşulma