OVDA

Cavan vaxtım idi, kəndə qonaq getmişdim. Bayırda quş başı qar yağırdı. Məni ova dəvət etdilər.  Ağçayın sahili ilə yavaş-yavaş çaya baxa-baxa gedərək  ov axtarırdım. Çayın zorla görünən yerində iki çöl ördəyinin üzərək gah dimdikləşdiklərini, gah da suya batıb çıxaraq qanadlarını suya çırpdıqlarını görüb bu “sehrli” səhnəni seyr etirdim. Bu “sehrli” səhnə məni elə ovsunlamışdı ki, əlimdə tüfəng gözlərimi belə qırpmadan donub qalmışdım. Atəş açmağı ağlıma belə gətirmirdim. Mənə yaxınlaşan ov yoldaşlarımın səs-küyünə ördəklər ürküb qanad çalaraq göyə qalxdılar. Mənsə iki qara nöqtə olana qədər bu xoşbəxtliyi izlədim.Ov yoldaşlarım isə üzümdəki təbəssümə baxa-baxa qalmışdılar Yəqinki, bu təbəssümün mənasını anlamağa çalışırdılar.Mənasını isə təkcə mən bilirdim.Bir daha ova getmədim.Bu mənim birinci və axırıncı dəfə ova getməyim oldu.

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Google foto

Google hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

%s qoşulma